آنم آرزوست 
بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
ای آفتاب رخ بنما از نقاب ابر کان چهره ی مشعشع تابانم آرزوست
بشنیدم از هوای تو آواز طبل باز باز آمدم که ساعد سلطانم آرزوست
گفتی ز ناز بیش مرنجان مرا برو آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست
ادامه مطلب
ای نامت از دل و جان در همه جا به هر زبان جاری
عطر پاک نفست سبز و رها از آسمان جاری
نور یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاری
تو نسیم خوش نفسی
من کویر خار و خسم
گر به فریادم نرسی
همچو مرغی در قفسم
تو با منی اما ... من از خودم دورم
چو قطره از دریا ... من از تو محجورم
با یادت ای بهشت من آتش دوزخ کجاست
عشق تو در سرشت من با دل و جان آشناست
چگونه فریادت نزنم
چرا دم از یادت نزنم
در اوج تنهایی ...
اگر زمین ویرانه شود...
جهان همه بیگانه شود ...
تویی که با مایی
یارا ... یارا ... دریاب مارا
....
(:: سوره انبیا آیه 105 ::)
